Yeniden varlığını hatırlamak...

merhaba ey yalnızlar kervanı, uzun aradan sonra yazmaya karar verdim. bilmiyorum hatada yapıyor olabilirim ama içimi boşaltmaya kalbimin sesini duymaya ve düşüncelerimi satırlarımla susturmaya ihtiyacım vardı. diyebilirsiniz ki hala böyle şeylerle ne işin var yaşın kaç oldu ama anlamadığınız bi şey var ki bu yazma işi yaşa bakmaz. kaç olursan ol dolduysan satırlarınla taşman gerekir. bu yaz tatili gerçekten şunca yıllık hayatımın en anlamlı en adrenalinli ve en iyi yaz tatiliydi. lan ne atraksiyonlu şeyler yaşadım ahahaha. aslında itiraf etmek gerkirse boktan ve çocuksu hatalardı. iki yıllık koskoca bir pişmanlığın dışa vurumuydu da diyebiliriz. çok sevdiğiniz birinin ihanetiyle sarsıldınız mı bilmiyorum ama benim ağzıma sıçıldı bi hafta zombi gibi ortalıkta gezdim aq. ben nasıl nees alınıyor derken muhattabım olan kişi çoktan nefes nefese kalmıştı. ama şimdi keşkelerim yüzünden canım yanıyor. siz siz olun hiçbir kimseye ikinci şansı vermeyin. çünkü ilk şansında yiyemediği boku ikincisinde yiyor ve siz apışıp kalıyorsunuz. bittiyse zaten bitmiştir devam edecek olsa zaten noktayı koymazdınız bunu düşünerek hareket ediyorum şu saatten sonra. evet ağzıma sıçıldı şimdi akıllandım, yara almadan sorunsuz hayatın kıymetini anlayamazsınız zaten. neyse çok kafa ütüledim tabi okuyan birileri varsa...