yasaktır şairin kalemini tutmak
kelamına kilit vurmak yasaktır
ama ben şair değilim ki bayım
ben sadece aşkını anlatmaya çalışan aciz bi kulum
umudum senin göz fenerlerinde
nefesim ellerinde tutsak
hayallerim göğüs kafesinin en derininde saklı
şimdi gözlerini kapasan düşeceğim uçurumdan
en yakın durakta teslim edeceğim ruhumu azraile
ben böyle delicesine yazarken sana
yasağımı delip yapma dedin
adımı saklama dizelerinde
kalbimi kullanma o boş sözcüklerle
değil mi sevgilim
böyle güzel dizeler senin gibi namerdin neyine
bende saf gibi seni seveceğim diye debelenip
her gece yastığımı ıslatıp
gecenin en derinine saklıyorum tenini
ve şimdi gittin sen bittin
sen gittikten sonra farklı bakar oldum dünyaya
sen benim fazlalığımmışsın
her zaman ayağıma dolanan gizli bağım
ve kurtuluyorum artık gönül esaretinden
şu saatten sonra kendinize iyi bakın bayım