6 Şubat 2014 Perşembe

sana yazıyorum bugün, sevimli adam
bir insanın her zerresini özlemek ne demek bilmezsin belki de sen. ilk başlarda yok bir şey atlattım kafasıyla yaklaştığım ve sürekli bir şeylerle meşgul olduğum için bu kadar rahattım sanırım. şimdi ise içimdeki kor ateşi dindirmeye çalışıyorum. aldığım hiçbir karardan pişman değilim zaten bu bendeki pişmanlık değil özlemek. bi insan yıllarını verdiği birini nasıl özlemez ki zaten. hele de onu göğüs kafesinde büyütüp sakladıysa. ölüyorum be sevgili ilk defa o sokaklarda sensiz gezdim bugün kaldırım taşına sensiz tükürdüm ve o barakaya bakarak ilk defa yalnız hayal kurdum. delirmemek içten değil biliyo musun. ben en büyük hatayı seni unutmaya çalışmakla yaptım kendime en büyük saygısızlığı o zaman yaptım. resmen bile bile yaktım kendimi. o şiir defterini açtım evet ama seni gizledim istemedim su yüzüne çıkmanı. senin el yazınla karaladığın satırları okudum, resimlerimizi gözyaşlarımla ıslattım. su ana kadar iyiydim mutluydum ama şimdi bi yanımı gömüyorum toprağın altına. kahkahalarımla çınlattığım sokakları gözyaşlarımla ıslatıyorum şimdi. böyle bitmesi gerekmezdi ama bitti ve başlamayacak kahramanım. şair olmak mutsuz adam işidir be. şimdi gidiyorum kahkalarımla çınlatmaya sokakları, korkma bu benden çünkü mutlu görünecek ve hayatımı yasayacagım. ölmeye çalışmayacağım yaşayacagım ve göğüs kafesimde saklayacağım seni. en derininde bir yer bulup orda. saklayacağım gerekirse evleneyim ama senin adını hafızamda kazımak ne kelime işleyeceğim. şimdi git ve hayallerimizi gerçekleştir ama unutma dokunduğun hiçbir ten benim değil...
ölüyorum be kahramanım ben sessiz sessiz ölüyorum. yok bir şey diye diye kendimi kandırıyormuşum meğer ben ilk günlerde. meğer ben içimde kara deliğimi büyütüp içinde kayboluyormuşum. şimdi veda etmeye çalışıyorum yokluğuna ama alışıyorum artık alışmaya çalışıyorum hiç değilse. şimdi gidiyorum sensizliğimi yaşamaya sanma ki pişmanım sanmaki geri gel istiyorum hayır cünkü şu saatten sonra olmayacagını adım gibi biliyorum. ve şimdi ben gidiyorum sensizliğimi yaşamaya ve sessizce tükenmeye

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder